A A A

"Biuletyn katechetyczny" nr 82 (188) październik 2020

   

 

 

 

 

 

 

EUCHARYSTIA – ZGROMADZENIE LITURGICZNE

 

 

Co znaczy, że Eucharystia jest zgromadzeniem liturgicznym? Celebracja liturgiczna rozpoczyna się od zgromadzenia się wiernych. Kiedy przychodzimy do kościoła, aby uczestniczyć w liturgii tworzymy tak zwane „zgromadzenie liturgiczne”. Konstytucja o liturgii wyjaśnia, że: „czynności liturgiczne nie są czynnościami prywatnymi, lecz kultem Kościoła, będącego sakramentem jedności, a Kościół to lud święty zjednoczony i zorganizowany pod zwierzchnictwem biskupów” (KL 26). Zgromadzeniem liturgicznym nazywamy zebranie się razem wiernych dla sprawowania czynności liturgicznych pod przewodnictwem przedstawiciela hierarchii kościelnej. Konkretne zgromadzenie liturgiczne w świątyni parafialnej stanowi cząstkę Kościoła powszechnego i jest jego symbolem. To bardzo ważne stwierdzenie, ponieważ uświadamia nam, że każda wspólnota zgromadzona na liturgii objawia i urzeczywistnia cały Kościół. Zgromadzenie liturgiczne jest także znakiem obecności Chrystusa w swoim Kościele i spełnieniem Jego obietnicy: „Gdzie dwaj, albo trzej zbiorą się w imię moje, będę pośród nich obecny” (Mt 18,20). Przychodzę do kościoła, ponieważ sam Chrystus mnie zaprasza i chce się ze mną spotkać. Zaprasza na ucztę swojego słowa i swojego Ciała. Fakt zaproszenia wypływa z miłości Chrystusa do każdego z nas. On zaprasza, ponieważ kocha i chce nas umocnić, wesprzeć oraz pokazać drogę życia. Wspólnota zgromadzona na liturgii charakteryzuje się tym, że jest wspólnotą wierzących, czyli jedną wielką rodziną złączoną przez sakrament chrztu świętego i wyznawaną wiarę. W tej wspólnocie, w mocy Ducha Świętego, jest obecny i działa zmartwychwstały Chrystus. Wiara w Jego rzeczywistą obecność stanowi podstawę gromadzenia się, wspólnej modlitwy i uczestnictwa w liturgii. Zgromadzenie jest znakiem powszechnej miłości Boga i powszechności Jego dzieła zbawienia. Oznacza to, że w zgromadzeniu liturgicznym nie powinno być miejsc uprzywilejowanych. W liturgii, a zwłaszcza w Eucharystii, czyli w spotkaniu z Chrystusem, wszyscy są równi i nie może być podziałów ze względu na posiadany majątek, wykształcenie, pozycję społeczną, czy wykonywany zawód. Kościół jest nowym Ludem Bożym, gdzie wszyscy są dziećmi Bożymi. Zgromadzenie liturgiczne powinno być także zgromadzeniem pojednanym. Pojednanie dokonuje się w relacji do Boga i do bliźniego. Św. Jan Chryzostom mówi, że: „Kościół służy nie dzieleniu tych, których gromadzi, ale zjednoczeniu i doprowadzeniu do zgody, tych, którzy są podzieleni”. W związku z tym należy robić wszystko, aby w kościele żaden uczestnik Mszy świętej nie czuł się odrzucony i niepotrzebny. Warto tu także wspomnieć słowa Chrystusa: „Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przez ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj” (Mt 5, 23-24). Eucharystia jako zgromadzenie liturgiczne chrześcijan odsyła naszą myśl do Ostatniej Wieczerzy, jaką Jezus spożył ze swoimi uczniami w przeddzień zbawczych wydarzeń męki i śmierci na krzyżu, zmartwychwstania i wniebowstąpienia oraz zesłania Ducha Świętego. Wieczerza ta odbyła się w domu pewnego człowieka w Jerozolimie. Była tam duża sala na górze. W tej sali Jezus polecił uczniom przygotować Paschę (por. Mk 14,15; Łk 22,12), którą gorąco pragnął spożyć z nimi przed swoim cierpieniem (por. Łk 22,15). To właśnie w tamtym domu jerozolimskim, w jednym z jego pomieszczeń, nazwanym Wieczernikiem, w tamten wieczór, który poprzedził pojmanie i skazanie na śmierć Jezusa, odbyło się pierwsze zgromadzenie liturgiczne chrześcijan – pod przewodnictwem Jezusa zebrał się Kościół na sprawowanie liturgii paschalnej. Uczta eucharystyczna stanowi – począwszy od tamtego pierwszego zejścia się razem uczniów z Jezusem w Wieczerniku – centrum chrześcijańskich zgromadzeń (por. DP 5). Z tego centrum – jak ze Źródła – wypływają wszystkie inne rodzaje zgromadzeń liturgicznych, które się ukonstytuowały i rozwinęły na przestrzeni długiej historii chrześcijaństwa. Zawsze jednak uczniowie Chrystusa gromadzili się wspólnie, schodzili się razem w jednym miejscu i o jednej porze, by uobecniać Pamiątkę Pana, by za nią dziękować Bogu, by Go wielbić i oddawać Mu cześć. Dzień zmartwychwstania, obchodzony jako dzień Pański, dzień Słońca, pierwszy lub ósmy dzień tygodnia, ustanowili chrześcijanie dniem świątecznym, dniem pamiątki zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią sprowadzoną na ludzi przez grzech. Zejście się razem wspólnoty zwołanej na sprawowanie czynności liturgicznych przybrało postać podstawowego znaku osobowego. Ten znak wskazuje na nierozerwalną ciągłość zbawczego działania Boga w dziejach ludzkości, przygarnianej z miłością. Zawsze, gdy chrześcijanie zbierają się razem, by sprawować sakramenty, z Eucharystią na czele, gdy celebrują liturgię godzin czy sakramentalia, kiedy – jako Kościół – świętują poszczególne fazy i obchody roku liturgicznego, są skutecznymi kontynuatorami jednej i tej samej historii zbawienia, która w swym obecnym, eschatologicznym stadium urzeczywistniania się na ziemi, prowadzi ludzkość na spotkanie z mającym niebawem przyjść Panem (por. Ap 22,20). Liturgia jest najwłaściwszą „przestrzenią” doświadczenia misterium Boga na drodze wejścia w głębię Jego zbawczej miłości.

 

Wskazania praktyczne i możliwości celebrowania wiary w katechezie:

– zapoznać uczniów, czym jest zgromadzenie liturgiczne (tajemnica zgromadzenia);

– podkreślać realną obecność Jezusa Chrystusa w zgromadzeniu;

– ukazywać zgromadzenie liturgiczne, jako wspólnotę zebraną wokół Jezusa Chrystusa;

– ukazywać niedzielę, jako Dzień Pański, dzień zgromadzenia, dzień święty;

– zachęcać uczniów do jak najczęstszego uczestnictwa we Mszy świętej i przyjmowania Komunii świętej;

– zachęcać uczniów do czynnego przygotowywania liturgii eucharystycznej i aktywnego w niej uczestnictwa.

 

 

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 

 


 

 

 

 

W ramach przygotowań do przyjęcia sakramentu bierzmowania

 

 

 

MIŁOŚĆ BOŻA PRAGNIE SIĘ UDZIELAĆ

 [Propozycja konferencji dla młodzieży]

 

 

Bóg umiłował człowieka tak wielką miłością, że można dzień w dzień opowiadać o Bożej miłości. Najwłaściwszą drogą, by światu objawić Miłość Boga jest przemienić swoje życie w miłość. Wtedy nie głoszę siebie, ale objawiam każdą cząstką siebie, jak wspaniałym jest Bóg. Warto zatem poznać samego siebie, kim jestem wobec Boga, a Kim jest Bóg, ze spotkania Duszy z Bogiem czuję, że jestem przemieniony, że pokój Boży jest w moim sercu. Bardzo często jest tak, że duszom, które czynią dobro z Bogiem, szatan podsuwa myśli pełne wątpliwości, co do czystości intencji działania. Nie myślmy o tym, co podsuwa szatan. Przylgnijmy do Bożego Serca w Eucharystii. Prośmy o łaskę, aby Bóg pomógł nam otworzyć się na cudowną Obecności Jego Miłości, jak św. Teresa od Dzieciątka Jezus, która otrzymała łaskę poznania tajemnicy Serca Jezusowego, że Jego pragnieniem jest znalezienie dusz, które chciałyby przyjąć bezmiar miłości Jego Serca. Św. Teresa dzięki głębokiemu zrozumieniu Boskiego Ojcostwa poznawała, że Miłość Miłosierna to potrzeba ojcowskiego Serca, które pragnie nam przebaczać, pomagać i napełniać sobą, oczekuje od nas pełnego otwarcia na Jego miłość. Oddanie się Miłości Miłosiernej prowadzi do „męczeństwa z miłości”, bo nie mogę ulżyć cierpieniom tego, kogo kocham. Kto pozna, jak bardzo jest miłowany przez Boga, znienawidzi grzech, podejmie rozwój życia wewnętrznego.

Pan Bóg nigdy nie męczy się przebaczeniem, to my męczymy się proszeniem Go o przebaczenie” (MiB), „Boga nie męczy wyciąganie ręki” (MV19). „Boże miłosierdzie jest nieskończenie większe od naszego grzechu” (MiB). To niby wydaje się oczywiste, ale w świecie, w którym trudniej przeżywać porażki ciężej spotkać ludzi, którzy byliby wierni pomimo wszystko, może zrodzić się pokusa myślenia, że Bóg jest jak człowiek i w końcu się zdenerwuje. A jednak Jego miłość, jest miłością nieskończenie cierpliwą. Papież Franciszek zachęca do otwarcia się na Boże prowadzenie i zrozumienie siebie: „postawmy w centrum sakrament pojednania, ponieważ pozwala nam przekonać się namacalnie o wielkości miłosierdzia” (MV17); „będę zawsze powtarzał, że spowiednicy muszą być prawdziwym znakiem miłosierdzia Ojca” (MV 17). – Zastanów się teraz jak przygotowujesz się do spowiedzi? Czy sakrament pojednania traktuję tylko jak pralkę na grzechy, czy jako miejsce spotkania z miłosiernym Ojcem? Ciekawą ideą, o której w różny sposób mówi Papież, jest „Miłosierdzie szczeliny”. Szukać w swoim programie dnia choćby maleńkiej szczeliny, to próbować znaleźć cokolwiek, co może stać się punktem wyjścia do zmiany życia. Zarówno w odniesieniu do siebie, do innych, do Jezusa. „Maleńki krok pomiędzy ogromnymi ludzkimi ograniczeniami może bardziej podobać się Bogu niż życie zewnętrznie poprawne” (MiB).

Drodzy młodzi, częste powtarzanie, że Bóg jest kochającą matką, że czeka, aby nas przytulić, że czułość jest wyrazem miłosierdzia Bożego, rodzi wrażenie, że Boże miłosierdzie jest bardzo ludzkie, a w pewnym sensie bardzo cielesne. Papież zdaje sobie sprawę, że zranieni i odrzuceni potrzebują jak nikt inny przytulenia. Mówi na przykład o spowiedzi niesakramentalnych małżeństw: „Przytulcie je więc i bądźcie miłosierni, nawet jeśli nie możecie udzielić rozgrzeszenia”. „Bóg przebacza nie za pomocą dekretu, lecz gestu czułości” (MiB), warto podjąć współpracę z Jezusem nad owocami miłości: świętość, prawda, czystość, braterstwo. Zastanów się teraz nad pytaniami:

– Co świadczy w moim życiu, że jestem w przyjaźni z Chrystusem?

– Co powinienem w moim życiu zmienić?

– Na ile potrafię wybaczyć sobie, skoro Bóg mi wybaczył?

– Kto jest moim autorytetem?

– Co dla mnie jest najważniejsze?

– Na ile staram się zobaczyć dobro w każdym człowieku?

– Na ile staram się okazać gesty ludzkiej miłości, tym do których nikt nie chce wychodzić?

 

 

 

 

Ks. Wojciech Jaworski

 

 


 

 

 

OGŁOSZENIA

 

 

  1. W diecezji radomskiej rok duszpastersko-katechetyczny 2020/2021 jest przeżywany pod hasłem: „Zgromadzeni na świętej wieczerzy”. Jest on kolejnym etapem trzyletniego Programu duszpasterskiego dla Kościoła katolickiego w Polsce na lata 2019-2022, poświęconego Eucharystii,którego myślą przewodnią są słowa: „Eucharystia – tajemnica celebrowana”, a mottem biblijnym: „Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba” (J 6,32). Podstawowym założeniem programu duszpasterskiego na rok 2020/2021 jest zaproszenie wiernych do bardziej świadomego udziału w Eucharystii i pogłębienia wiary w realną obecność Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie.
  2. W niedzielę 11 października 2020 r. będziemy obchodzić w Polsce XX Dzień Papieski pod hasłem: „Totus Tuus” (Cały Twój). Zachęcamy do włączenia się we wspólną modlitwę i do stałego zgłębiania nauczania św. Jana Pawła II. Materiały duszpasterskie (homilie, katechezy, nabożeństwa różańcowe i inne) do pobrania na stronie internetowej: https://dzielo.pl.
  3. Prosimy, aby PT. Księża Proboszczowie zatroszczyli się o katechezę w oddziałach przedszkolnych dla 3- i 4-latków oraz 5- i 6-latków na rok szkolny 2020/2021. Należy zachęcać rodziców, aby przy zapisie dziecka do przedszkola zapisywali również na religię. Edukacja przedszkolna daje możliwość nauczania religii, natomiast w wielu przedszkolach publicznych i prywatnych brakuje katechezy. Niech to będzie wspólna inicjatywa i troska rodziców i duszpasterzy.
  4. Przypominamy, że zgodnie ze wskazaniami Komisji Wychowania Episkopatu Polski przygotowanie dzieci i młodzieży do sakramentów, szczególnie do Pierwszej Spowiedzi i Komunii Świętej w klasie III szkoły podstawowej oraz Sakramentu Bierzmowania w klasie VIII szkoły podstawowej, wymaga prowadzenia systematycznych spotkań w parafii. Taki obowiązek włączenia się w parafialne przygotowanie spoczywa na wszystkich katechizujących i wymaga wcześniejszego rozplanowania.
  5. Na stronie internetowej Wydziału Katechetycznego Kurii Diecezji Radomskiej pod zakładką „Podręczniki” są zamieszczone informacje o nowych podręcznikach, które zostały przygotowane na bazie Podstawy programowej i Programu nauczania religii z 2018 r. i podręcznikach z 2010 r. Jednocześnie pod zakładką Centrum Edukacji Katechetycznej – programy i podręczniki są umieszczone wszystkie plany dydaktyczne edukacji religijnej i kryteria oceniania. Zachęcamy do śledzenia nowości.
  6. W Wydawnictwie i Drukarni w Sandomierzu oraz Księgarni św. Kazimierza w Radomiu są dostępne nowe multimedialne pomoce dydaktyczne, płyty CD z piosenkami i pieśniami religijnymi oraz plansze katechetyczne i liturgiczne, które powinny służyć w katechezie na wszystkich etapach edukacyjnych.
  7. Zostały przekazane karty personalne dla katechizujących księży oraz katechetów świeckich i sióstr zakonnych. Prosimy wszystkich katechetów o ich wypełnienie i dostarczenie do Wydziału Katechetycznego. Przypominamy o systematycznym uzupełnianiu dokumentacji gromadzonej w Wydziale Katechetycznym, np. w związku z uzyskaniem dodatkowego wykształcenia czy prowadzonym doskonaleniem zawodowym.
  8. Serdecznie zapraszamy wszystkich PT. Katechetów do udziału w diecezjalnych konkursach katechetycznych: Konkurs plastyczny dla kl. I-III szkoły podstawowej – maj 2021 r. [Temat: Biblijne obrazy Eucharystii]; Konkurs dla kl. IV-VI szkoły podstawowej – 12 maja 2021 r.; Konkurs dla kl. VII-VIII szkoły podstawowej – 11 maja 2021 r.; Konkurs plastyczny dla szkół specjalnych – 17 marca 2021 r. [Temat: Biblijne obrazy Eucharystii]; Olimpiada Teologii Katolickiej dla szkół średnich – etap szkolny – 2 grudnia 2020 r., etap diecezjalny – 3 marca 2021 r. (WSD Radom), etap ogólnopolski – 8-10 kwietnia 2021 r. (Poznań) [Temat: Kim jestem? – chrześcijańskie spojrzenie na człowieka].
  9. Wydział Katechetyczny przekazał do PT. Księży Proboszczów kwestionariusze sprawozdań wrześniowych na rok szkolny 2020/2021. Wypełniony kwestionariusz należy przekazać do Wydziału Katechetycznego Kurii /osobiście lub listownie/ do 30 września 2020 r.
  10. Przypominamy, że PT. Księża Wikariusze uczący w szkołach mają obowiązek brać udział w spotkaniach katechetyczno-metodycznych w rejonie i dekanacie. Zależy nam na odpowiedzialnym podejściu księży do katechezy w szkole i parafii. W dekanatach organizowane są tzw. „katechezy otwarte”. Zapraszamy z danego dekanatu księży, siostry zakonne i katechetów świeckich.
  11. Katechetów świeckich zapraszamy do uczestniczenia w rekolekcjach, które organizowane są w ośrodkach rekolekcyjnych na terenie naszej diecezji (terminy rekolekcji są podane w Biuletynie i stronie internetowej Wydziału Katechetycznego). W roku katechetycznym 2020/2021 rekolekcje poprowadzi ks. dr Grzegorz Zieliński.
  12. Katechetów podejmujących awans zawodowy prosimy o wcześniejsze konsultowanie się z metodykami i zatwierdzenie planów rozwoju zawodowego w Wydziale Katechetycznym oraz ustalenie z Ks. Wizytatorem terminu przeprowadzenia katechezy dla oceny dorobku zawodowego.
  13. Diecezjalna pielgrzymka maturzystów na Jasną Górę w Częstochowie jest planowana 21 kwietnia 2021 r.

 

 

Dyrektor Wydziału Katechetycznego

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 

 

 

 

 

Pobierz plik: