A A A

"Biuletyn katechetyczny" nr 83-84 (189-190) listopad - grudzień 2020

  

 

 

 

 

 


CELEBRACJA EUCHARYSTII – PIĘKNO LITURGII

 

 

Św. Augustyn mówił, że „Kościół staje się widzialny w zgromadzeniu celebrującym Eucharystię”.


Celebracja Eucharystii, rozumiana jako zbawcze działanie Trójjedynego Boga, zmierza do uświęcenia człowieka, który ubogacony łaską staje się zdolny do uwielbienia Go w akcie kultu. Eucharystia jest sakramentem, w którym Jezus Chrystus ofiaruje za nas samego siebie, swoje Ciało i swoją Krew, żebyśmy z miłości ofiarowali Mu siebie i żebyśmy zjednoczyli się z Nim w Komunii Świętej. W ten sposób stajemy się jednym Ciałem Chrystusa, Kościołem (zob. KKK 1322, 1324, 1409). Zatem celebracja Eucharystii stanowi „źródło i szczyt całego życia chrześcijańskiego” (KDK 11). Liturgia jest źródłem życia Kościoła, nawiązuje się do całej ekonomii zbawienia, której istotą jest to, że Ojciec posyła swojego Syna, Syn zaś posyła uczniów. Posyła ich nie tylko po to, by dzieło zbawcze przepowiadali, by je głosili słowem i przekonywali do niego przykładem własnego życia, lecz również po to, by je „sprawowali przez Ofiarę i sakramenty” (KL 6), jako że na Ofierze i sakramentach skupia się całe życie Kościoła. Fakt ten stanowi powód, dla którego „Kościół nigdy (w swej historii) nie przestał zbierać się na sprawowanie paschalnego misterium” (KL 6), bo ono stanowi niewyczerpane źródło jego życia.

Liturgię celebruje cała wspólnota, Ciało Chrystusa zjednoczone ze swoją Głową. Czynności liturgiczne „nie są czynnościami prywatnymi, lecz kultem Kościoła, będącego <sakramentem jedności>, a Kościół to lud święty, zjednoczony i zorganizowany pod zwierzchnictwem biskupów. Dlatego czynności liturgiczne należą do całego Ciała Kościoła, uwidaczniają je i na nie oddziałują. Poszczególnych natomiast jego członków dotyczą w różny sposób, zależnie od stopnia święceń, urzędów i czynnego udziału” (KKK 1140). Liturgia, ze względu na obecność Jezusa Chrystusa i odniesienie do ludzi, realizuje się poprzez użycie znaków, które pozwalają człowiekowi uczestniczyć w zbawczym dialogu z Bogiem. Używane w liturgii znaki i symbole, odnoszą się do stworzenia (światło, woda), do życia ludzkiego (obmywanie, łamanie chleba) i do historii zbawienia (obrzędy Paschy). Przyjęte w liturgii znaki wskazują na działanie Boże, które włączone w światło wiary i ogarnięte mocą Ducha Świętego, stają się nośnikami zbawczego i uświęcającego działania Chrystusa (por. KKK 1189). Obrzędy liturgiczne zatem, aby spełniały wymienione wyżej kryteria, powinny być celebrowane zgodnie z obowiązującymi normami, które są zawarte w księgach liturgicznych. Świętość celebracji domaga się jej piękna. Należy zadbać o procesyjne wejście kapłana z ministrantami, odpowiedni śpiew, komentarze, czytania, modlitwę wiernych i porządek wśród uczestników celebracji, w czym mogą pomóc odpowiednio przygotowane osoby. Zgodnie z nauczaniem Kościoła akty liturgiczne są „wykonywaniem kapłańskiego urzędu Jezusa Chrystusa”, czyli to nie człowiek, a Chrystus jest w centrum liturgii. Chociaż człowiek wykonuje czynności, to jednak główne działanie, związane z łaską uświęcenia człowieka i poprowadzeniem go do oddawania kultu Ojcu, jest dziełem Jezusa Chrystusa. Ono realizuje się przy pomocy znaków. Prawdziwe piękno celebracji liturgicznej musi uwzględniać odniesienie uczestników do Chrystusa i do Ojca mocą łaski Ducha Świętego. To przecież On pomaga nam wołać: Abba, Ojcze! (por. Rz 8,15), uświęca i otwiera nas na Boże piękno. Piękno liturgii, tworzone jest przez Chrystusa Kapłana. On bowiem, „najpiękniejszy z synów ludzkich”, upodabnia nas wtedy do siebie. Fundamentem tego piękna jest harmonia z Ojcem, w której On sam trwa odwiecznie, a w czasie celebracji liturgicznej wprowadza w nią także i nas, uczestników liturgii. Wraz z Nim możemy zwracać się do Ojca z prawdziwie synowskim oddaniem. W celebracji Eucharystii w Komunii świętej dokonuje się zjednoczenie z Chrystusem Panem, jak i zjednoczenie z braćmi i siostrami. Eucharystia uzdalnia do angażowania się w służbie dla innych zarówno w życiu indywidualnym, jak i społeczno-wspólnotowym.

 

Wskazania dla katechetów:

– budzić postawę wdzięczności, za obecność Chrystusa w Eucharystii;

– przybliżać wychowankom wskazania liturgiczne dotyczące celebracji eucharystycznych;

– zadbać o piękno i godność celebracji eucharystycznej;

– prowadzić do refleksji nad uczestnictwem w Eucharystii;

– rozwijać wiarę i pobożność eucharystyczną;

– uczyć znaczenia i właściwego wykonywania gestów i postaw liturgicznych;

– pogłębiać formację liturgiczną osób zaangażowanych w grupach, ruchach i wspólnotach parafialnych, zwłaszcza liturgicznych.

 

 

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 

 


 

 

 

 

W ramach przygotowań do przyjęcia sakramentu bierzmowania

 

 

 

POZWÓL BOGU DZIAŁAĆ W ŻYCIU PRZEZ MARYJĘ

 [Propozycja konferencji dla młodzieży]

 

 

Moi drodzy, popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Bóg Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego. Obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest (1J 3,1-2).

Akt oddania się Miłości Miłosiernej jest istotnym elementem „małej drogi”. Św. Teresa złożyła swój Akt oddania się Miłości Miłosiernej przez pośrednictwo Maryi, której wiara od Zwiastowania aż po Golgotę jest ciągłą „wspinaczką” sięgającą szczytów heroizmu: „oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus” (Łk 1,31). Wierność Maryi wobec Boga przekształciła się w akt całkowitego zawierzenia, które Maryja musiała wypracować nad sobą pośród doświadczeń, stawianych przez Boga.

Słowa, które usłyszała w Nazarecie: „Pan z Tobą”, przywoływały niezwykłe historie Izraela. To zapewnienie słyszeli z ust Boga patriarchowie i prorocy wybierani do szczególnych misji. Pozdrowienie: „Pan z tobą” mówiło, że Bóg szczególnie ukochał osobę wybraną, że Jego obecność będzie jej towarzyszyła. Słowa te zapowiadały też, że o co poprosi Bóg może być wypełnione przy pomocy Jego łaski. W Maryi istnieje napięcie między świadomością swojej kruchości a wiarą w Boga, dla którego wszystko jest możliwe. Orygenes napisze, że w słowie fiat Maryja mówi do Boga: „Oto jestem tablicą gotową do zapisania: niech Pisarz napisze na niej, co chce, niech Pan wszystkiego uczyni ze mną, co zechce”. W słowie fiat zawiera się całe credo Maryi. W języku biblijnym fiat oznacza: „pragnę całym sobą, aby spełniła się wola Boga”.

Maryja w sposób solidny uznaje swą zależność od Boga, pragnie jej i powierza siebie prowadzeniu Ducha Świętego. To za Jego sprawą poczęła Jezusa. Maryja staje się w ten sposób dziełem Jego natchnień i mocy. Duch Święty – jak wyraził to św. Ludwik Grignon de Monfort – „zaślubiwszy Maryję, utworzył w Niej, przez Nią i w Niej to Arcydzieło, jakim jest Chrystus – Słowo Wcielone”.

Podczas narodzin Jezusa w Betlejem wiara Maryi jest szczególnie doświadczana. Kiedy porodziła Dziecię, komentuje Ewangelista Łukasz, owinęła Je w pieluszki i położyła w żłobie, to wielka próba wiary Matki Jezusa, na którą z miłością odpowiada.

Maryja jako Matka od chwili narodzin Jezusa ciągle jest przy Nim obecna. W ten sposób Betlejem staje się figurą Kościoła, miejscem spotkania człowieka z Bogiem. Ilekroć ludzie „wchodzą” do domu Jezusa – do Kościoła, tylekroć spotykają Go z pierwszą osobą zawierzenia, z Maryją.

Maryja śpiewa w domu Elżbiety Magnificat i zaprasza wszystkie pokolenia Abrahama, by tak jak Ona wszystko zawierzyć Bogu, który „strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych”. Takie zawierzenie wprowadza w ludzkie wnętrze klimat bezpieczeństwa i pokoju, który budzi radość z życia i wdzięczność.

W Kanie Galilejskiej (J 2,1-10) Maryja pokazuje, że po wielu latach cierpień wierzy z większą determinacją i prosi innych: „uczyńcie wszystko, cokolwiek wam powie mój Syn” (Łk 2,5). Jest to też wyznanie, które przywołuje słowa usłyszane od Anioła w dniu Zwiastowania, bo: „dla Boga nie ma bowiem nic niemożliwego” (Łk 1,37).

W wydarzeniu Golgoty (J 19,25-27) wiara Maryi osiąga szczyt bezgranicznego zawierzenia. Jest to wiara w Boga-Człowieka ukrzyżowanego, który cierpi i umiera na Jej oczach, którego martwe ciało Maryja obejmuje ramionami, jak w dniu Jego przyjścia na świat. Doświadcza wówczas większej próby wiary od Abrahama, ojciec zawierzenia. Wiara Abrahama była próbowana do progu śmierci jego syna Izaaka (Rdz 22,1-18). Jednak Bóg nie zażądał od niego przekroczenia tego progu. Maryja w próbie wiary musiała przekroczyć próg śmierci Syna. Jej obecność w wieczerniku przed Zesłaniem Ducha Świętego potwierdza, że potrafi milczeć, słuchać i czekać z wiarą na Tego, który „wejrzał na pokorę swojej służebnicy” (Łk 1,48) i zawsze spełnia to, co „obiecał Abrahamowi i jego potomstwu na wieki” (Łk 1,55). Do końca pozostaje wierną Oblubienicą Ducha Świętego.

Maryjo Matko nasza czuwaj nad nami, którzy się do Ciebie uciekamy.

 

 

Ks. Wojciech Jaworski

 

 


 

 

 

OGŁOSZENIA

 

 

  1. Rok duszpastersko-katechetyczny 2020/2021 w Kościele w Polsce i diecezji radomskiej jest przeżywany pod hasłem: Zgromadzeni na świętej wieczerzy”. Jest on kolejnym etapem trzyletniego Programu duszpasterskiego KEP dla Kościoła katolickiego w Polsce na lata 2019-2022, poświęconego Eucharystii, którego myślą przewodnią są słowa: „Eucharystia daje życie”. Tegoroczny Program duszpastersko-katechetyczny diecezji radomskiej skupia się na słowach: „Eucharystia – tajemnica celebrowana”. Spotkania metodyczne katechetów w bieżącym czasie poświęcone są celebracji Eucharystii oraz pięknu liturgii. Powinniśmy wychowywać uczniów do postawy wdzięczności za żywą obecność Chrystusa w Eucharystii. Przybliżać wskazania liturgiczne dotyczące celebracji eucharystycznych i zadbać o piękno i godność celebracji eucharystycznych.
  2. Planujemy, że spotkania formacyjne katechetów w styczniu 2021 r. będą się odbywały w rejonach bądź zdalnie za pomocą multimediów.
  3. Adwent jest okazją do odkrycia wraz z Maryją na nowo tajemnicy Chrystusa, który jest sensem życia i wiary oraz historii ludzkości. Wspominając przyjście historyczne, kierujemy nasze myśli ku przyszłości, ku ostatecznemu spotkaniu z Chrystusem. W tym czasie Kościół zachęca nas do wpisanych w polską tradycję Rorat, czyli Mszy świętych ku czci Najświętszej Marii Panny. Wykorzystajmy dobrze czas Adwentu poprzez systematyczne uczestnictwo wraz z dziećmi i młodzieżą w Roratach oraz naukę stosownych pieśni, udział w parafialnych rekolekcjach, spowiedzi, a także organizowanie w szkołach okolicznościowych spotkań świątecznych. Organizując szkolne akademie świąteczne czy też „dzielenie się opłatkiem”, pamiętajmy o wcześniejszym zaproszeniu miejscowych duszpasterzy.
  4. Wraz z końcem roku kalendarzowego przypominamy o uregulowaniu symbolicznej należności za Zeszyty Formacji Katechetów. Prosimy PT. Katechetów o uregulowanie należności za Zeszyty Formacji Katechetów w wysokości 20 zł za rok (5 zł za egzemplarz). Wpłat można dokonywać przelewem na konto Redakcji, po uprzednim telefonicznym ustaleniu z Wydziałem kwoty należności. Po dokonaniu wpłaty należy przesłać potwierdzenie na adres mailowy Wydziału Katechetycznego.

    Numer konta „Zeszyty Formacji Katechetów” Kuria Diecezji Radomskiej, ul. Malczewskiego 1, 26-600 Radom – PKO BP S. A. I O/Radom, 88 1020 4317 0000 5202 0022 8874.
  5. Na stronie internetowej Wydziału Katechetycznego Kurii Diecezji Radomskiej pod zakładką „Podręczniki” są zamieszczone informacje o nowych podręcznikach, które zostały przygotowane na bazie Podstawy programowej i Programu nauczania religii z 2018 r. i z 2010 r. Jednocześnie pod zakładką Centrum Edukacji Katechetycznej – programy i podręczniki są umieszczone wszystkie plany dydaktyczne edukacji religijnej i kryteria oceniania. Zachęcamy do śledzenia nowości.
  6. W Wydawnictwie i Drukarni w Sandomierzu oraz Księgarni św. Kazimierza w Radomiu są dostępne nowe multimedialne pomoce dydaktyczne, płyty CD z piosenkami i pieśniami religijnymi oraz plansze katechetyczne i liturgiczne, które powinny służyć w katechezie na wszystkich etapach edukacyjnych.
  7. Serdecznie zapraszamy wszystkich PT. Katechetów do udziału plastycznych konkursach katechetycznych: Konkurs plastyczny dla kl. I-III szkoły podstawowej [Temat: Biblijne obrazy Eucharystii]; Konkurs plastyczny dla szkół specjalnych [Temat: Biblijne obrazy Eucharystii]. Z uwagi na trwający stan pandemii wyjątkowo w bieżącym roku szkolnym nie będą organizowane finały diecezjalne. Zachęcamy katechetów do przeprowadzenia powyższych konkursów na poziomie szkolnym. Konkursy dla klas IV-VI i VII-VIII szkoły podstawowej zostały odwołane ze względu na zbyt małą ilość zgłoszeń uczestników. Olimpiada Teologii Katolickiej dla szkół średnich – etap szkolny – 2 grudnia 2020 r., etap diecezjalny – 3 marca 2021 r. (WSD Radom), etap ogólnopolski – 8-10 kwietnia 2021 r. (Poznań) [Temat: Kim jestem? – chrześcijańskie spojrzenie na człowieka].
  8. Diecezjalna pielgrzymka maturzystów na Jasną Górę w Częstochowie jest planowana 21 kwietnia 2021 r.
  9. W Wigilię Świąt Bożego Narodzenia swoje imieniny obchodzi ks. bp Adam Odzimek. Pamiętajmy o czcigodnym Solenizancie w naszych modlitwach.
  10. Przeżywając na nowo Tajemnicę Wcielenia Syna Bożego, życzymy wszystkim Katechetom radości z posługi głoszenia Dobrej Nowiny w trudnym czasie pandemii.

 

 

Dyrektor Wydziału Katechetycznego

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 

 

 

 

 

Pobierz plik: