"Biuletyn katechetyczny" nr 89 (195) październik 2021

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA –
ŚWIĘTOWANIE DNIA PAŃSKIEGO

 

W roku duszpastersko-katechetycznym 2021/2022 realizujemy trzyletni program duszpasterski Kościoła w Polsce, pod hasłem: Eucharystia daje życie. Program przebiega według schematu: Eucharystia jako tajemnica wyznawana, Eucharystia jako tajemnica celebrowana i Eucharystia jako tajemnica świętowana. Według tej koncepcji ostatni rok programu podejmuje rozważania nad właściwym świętowaniem niedzieli – Dnia Pańskiego.

Nakaz świętowania Dnia Pańskiego wypływa bezpośrednio z trzeciego przykazania Bożego: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił” (por. Wj 20,8-11) oraz przykazania kościelnego: „W niedzielę i święta nakazane uczestniczyć we Mszy Świętej i powstrzymać się od prac niekoniecznych” (por. Wj 23,12). Z treści tych przykazań można wyciągnąć wniosek, że właściwie świętowana niedziela staje się zarówno dniem Boga, jak i dniem człowieka. Jako dzień dla Boga przejawia się przede wszystkim w udziale wiernych we Mszy Świętej i przyjęciu przez nich Komunii Świętej. Oprócz uczestnictwa w niedzielnej Eucharystii Kościół zachęca wiernych również do praktykowania w tym dniu pozaliturgicznych form świętowania Dnia Pańskiego, do których należą między innymi adoracja Najświętszego Sakramentu czy czytanie i rozważanie Bożego słowa. Z kolei jako dzień dla człowieka niedziela winna być dniem odpoczynku, wytchnienia i radości, spędzanym we wspólnocie rodzinnej i poświęconym budowaniu braterstwa, zacieśniania więzi międzyludzkich.

Niedziela, jako Dzień Pański, to także okazja do podjęcia działalności misyjnej – ewangelizacji, która „odnawia Kościół, wzmacnia wiarę i tożsamość chrześcijańską, nadaje życiu chrześcijańskiemu nowy entuzjazm i nowe uzasadnienie”. Głoszenia Boga winno polegać nie tylko na słownym przekazie Ewangelii, ale przede wszystkim na świadectwie życia prawdziwie chrześcijańskiego, życia na wzór Jezusa Chrystusa, tak, by stawać się znakiem Boga w otaczającym nas świecie. Świadectwo takie jest podstawową i niezastąpioną formą ewangelizacji, co mocno zaakcentował Ojciec Święty Paweł VI, stwierdzając, że: „człowiek naszych czasów chętniej słucha świadków, aniżeli nauczycieli; a jeśli słucha nauczycieli, to dlatego, że są świadkami” (Evangelii nuntiandi, 41). Ważną rolę w przygotowywaniu wiernych do dzieła ewangelizacji odgrywają środowiska parafialne, spotkania formacyjne dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych, dzieła charytatywne czy pielgrzymki.

Chrześcijanin jest świadom, że regularna praktyka niedzielnej Eucharystii pozwala mu żyć wiarą i w pełni uczestniczyć w życiu wspólnoty Kościoła. Dlatego Msza Święta winna być starannie przygotowana i celebrowana w sposób piękny i godny, tak, aby podkreślić świąteczny charakter Dnia Pańskiego jako dnia upamiętniającego zmartwychwstanie Zbawiciela. Udział w takiej Eucharystii wywiera głęboki wpływ na życie wiernych, pozwalając im żyć – jak stwierdził św. Ignacy z Antiochii – na „sposób Dnia Pańskiego”, czyli „w świadomości wyzwolenia przyniesionego przez Chrystusa oraz realizowanie własnej egzystencji jako ofiary składanej Bogu z samego siebie, aby Jego zwycięstwo objawiało się w pełni wszystkim ludziom poprzez postępowanie wewnętrznie odnowione” (Benedykt XVI, Sacramentum Caritatis, 72).

Św. Jan Paweł II w liście apostolskim Dies Domini pisze: „Świętowanie chrześcijańskiej niedzieli ze względu na zawarte w niej znaczenia i wymiary, powiązane z podstawowymi prawdami wiary pozostaje kluczowym elementem chrześcijańskiej tożsamości” (nr 30). Wynika z tego, że świętowanie Dnia Pańskiego wywiera wpływ nie tylko na pojedynczego ochrzczonego człowieka, ale także na wspólnoty rodzinne i eklezjalne (por. 1Kor 10,17), a nawet na całe społeczności cywilizacji zachodniej, które są świadome tego, iż fundamentem kultury łacińskiej jest chrześcijaństwo. Dlatego niezwykle ważnym dla wszystkich chrześcijan winno być budowanie relacji z Bogiem, zwłaszcza poprzez należyte świętowanie Dnia Pańskiego, gdyż to właśnie niedziela stanowi centrum chrześcijańskiego życia, a czas przeznaczony na jej świętowanie jest „zyskiem, przez który nadajemy głęboko ludzki charakter naszym relacjom z innymi oraz naszemu życiu”. Sercem niedzieli jest natomiast Eucharystia, bez której trudno wyobrazić sobie świętowanie Dnia Pańskiego. Istotne jest prosić Boga o łaskę ponownego odkrywania daru świętowania niedzieli i umiejętnością misyjnego i charytatywnego dzielenia się wartościami duchowymi z innymi.

Wskazania dla katechetów:
– ukazywać wartość niedzielnej i świątecznej Eucharystii;
– zachęcać do uczestnictwa we Mszy Świętej w Dniu Pańskim;
– motywować do jak najczęstszego przyjmowania Komunii Świętej;
– wskazywać wartościowe sposoby spędzania wolnego czasu;
– mobilizować do działań misyjnych i ewangelizacyjnych, zwłaszcza poprzez świadectwo własnego życia;
– zachęcać do udziału w dziełach charytatywnych.

 

Ks. Stanisław Łabendowicz

 


 

W ramach przygotowań do przyjęcia sakramentu bierzmowania

 

BŁOGOSŁAWIEŃSTWA DROGA ŚWIĘTOŚCI
WEDŁUG PAPIEŻA FRANCISZKA

 [Propozycja konferencji dla młodzieży]

 

„Osiem błogosławieństw to prawdziwa droga do świętości każdego człowieka” – powiedział papież Franciszek w kazaniu podczas Mszy świętej, sprawowanej 1 listopada 2015 r. na rzymskim cmentarzu Campo Verano. W homilii mówił między innymi: „Słowo Pana, zmartwychwstałego i żyjącego również nam dzisiaj wskazuje drogę do osiągnięcia prawdziwego szczęścia, drogę, która prowadzi do nieba. (…) ten, kto idzie tą drogą jest szczęśliwy, wcześniej czy później staje się szczęśliwym”. Natomiast w adhortacji Gaudete et Exsultate papież Franciszek, analizując poszczególne błogosławieństwa, wyjaśnia następująco:

„Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie”.

„Ewangelia zachęca nas do rozpoznania prawdy naszego serca, aby zobaczyć, w czym upatrujemy bezpieczeństwa naszego życia. (…) Jezus nazywa błogosławionymi ubogich w duchu, którzy mają serca ubogie, do których może wejść Pan ze swoją nieustanną nowością” (nr 67). Posiadając serce ogołocone i wolne od wielu rzeczy światowych, osoba ta jest „oczekiwana” w królestwie niebieskim. „Bycie ubogim w sercu, to właśnie jest świętość” (nr 70).

„Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię”.

„Łagodność jest kolejnym wyrazem wewnętrznego ubóstwa tych, którzy pokładają swoją ufność jedynie w Bogu. (…) Lepiej być zawsze łagodnym, a spełnią się nasze największe pragnienia: cisi «posiądą ziemię», czyli zobaczą wypełnione w swoim życiu obietnice Boga” (nr 74). To jest droga Pana: droga łagodności i cierpliwości. Jezus przeszedł tę drogę: jako dziecko znosił prześladowanie i wygnanie; a później, jako dorosły, oszczerstwa i zasadzki, fałszywe oskarżenia w sądzie; a wszystko to znosił z łagodnością. Z miłości dla nas dźwigał nawet krzyż. „Reagować z pokorną łagodnością – na tym polega świętość” (nr 74).

„Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni”.

„Osoba, która widzi rzeczy takimi, jakimi są naprawdę, która daje się przeszyć bólowi, płacze w swoim sercu, może osiągnąć głębię życia i być prawdziwie szczęśliwą. Ta osoba jest pocieszona, ale pociechą Jezusa, a nie pociechą świata. W ten sposób może mieć odwagę, aby współdzielić cierpienia innych i przestaje uciekać od sytuacji bolesnych. W ten sposób odkrywa, że ​​życie ma sens: pomagając bliźniemu w jego bólu, rozumiejąc udrękę innych, dając innym ulgę” (nr 76). Szczęśliwymi mogą być natomiast ci, którzy potrafią się wzruszyć, potrafią odczuć w sercu cierpienie obecne w ich życiu a także w życiu innych. Tacy ludzie będą szczęśliwi! Ponieważ czuła ręka Boga Ojca ich pocieszy i pogłaszcze. „Umiejętność płakania z innymi, to jest świętość” (nr 76).

„Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni”.

„Są osoby, które bardzo pragną sprawiedliwości i dążą do niej, szukają jej z dużym zaangażowaniem. Jezus mówi, że będą nasyceni, ponieważ prędzej czy później pojawi się sprawiedliwość, a my możemy wnieść swój wkład, aby była ona możliwa, nawet jeśli nie zawsze widzimy rezultaty tego trudu” (nr 77). Tak, ci którzy mają silne poczucie sprawiedliwości, i nie tylko wobec innych, ale przede wszystkim wobec siebie, zostaną nasyceni, ponieważ są gotowi na przyjęcie większej sprawiedliwości, tej, którą może dać tylko Bóg. „Głodne i spragnione poszukiwanie sprawiedliwości jest świętością” (nr 79).

„Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”.

„Miłosierdzie ma dwa aspekty: jest dawaniem, pomaganiem, służbą innym, a także przebaczeniem, zrozumieniem” (nr 80). Szczęśliwi ci, którzy potrafią przebaczać, którzy mają miłosierdzie dla innych, którzy nie osądzają wszystkiego i wszystkich, ale próbują postawić się w sytuacji innych. „Miłosierne postrzeganie i działanie jest świętością” (nr 82).

„Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą”.

„To błogosławieństwo odnosi się do tych, którzy mają serce proste, czyste, bez brudu, ponieważ serce, które umie kochać, nie dopuszcza do swego życia czegoś, co zagraża tej miłości, czegoś, co ją osłabia lub naraża ją na niebezpieczeństwo” (nr 83).

„Kiedy serce kocha Boga i bliźniego (por. Mt 22,36-40), kiedy jest to jego prawdziwą intencją, a nie pustosłowiem, to wówczas  serce to jest czyste i może zobaczyć Boga. (…) Jezus obiecuje, że ci, którzy mają serce czyste, «będą oglądać Bog». Zachowywanie serca w czystości od wszystkiego, co plami miłość, jest świętością” (nr 86).

„Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi”.

„Ludzie wprowadzający pokój są źródłem pokoju, budują pokój i przyjaźń społeczną” (nr 88). Ci, „którzy każdego dnia cierpliwie starają się siać pokój, są twórcami pokoju, pojednania – tacy ludzie są błogosławieni, bo są prawdziwymi dziećmi naszego Ojca Niebieskiego, który sieje zawsze i tylko pokój, do tego stopnia, że posłał na świat swojego Syna jako ziarno pokoju dla ludzkości”. „Rozsiewanie pokoju wokół nas jest świętością” (nr 89).

„Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie”.

„Jezus przypomina, jak wielu ludzi było i jest prześladowanych jedynie z tego powodu, że walczyli o sprawiedliwość, że żyli swoim zaangażowaniem wobec Boga i innych” (nr 90).  „Krzyż, a szczególnie trud i udręki, które znosimy, by żyć według przykazania miłości i drogi sprawiedliwości, są źródłem naszego dojrzewania i uświęcenia” (nr 92). „Akceptowanie codziennie drogi Ewangelii, pomimo że przynosi nam ona problemy, to jest świętość” (nr 94).

Błogosławieństwa Nowego Testamentu można by nazwać doskonałymi drogowskazami do „domu Ojca”, a to dlatego, że wszystkie ukierunkowane są do tej samej rzeczywistości. Jezus, zalecając m.in. ubogość w duchu, cichość, czystość serca czy miłosierdzie, pokazuje, jak być Jego uczniem. Błogosławieństwa są nowym programem życia, pomagającym uwolnić się od fałszywych wartości świata i otworzyć się na prawdziwe dobra, teraźniejsze i przyszłe. Chrześcijaństwo jako orędzie szczęśliwości sprawia jednak i to, że Błogosławieństwa ukazują również fakt, iż prawdziwe szczęście musi być zawsze budowane według Bożych kryteriów, a nie zgodnie z ludzkimi obliczeniami.

Jak możemy stać się świętymi, przyjaciółmi Boga? Aby zostać świętym, nie trzeba dokonywać nadzwyczajnych dzieł ani posiadać specjalnych charyzmatów. Trzeba przede wszystkim słuchać Jezusa i iść Jego śladem, nie tracąc odwagi w obliczu trudności. „Kto zaś chciałby Mi służyć – mówi Jezus – niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec” (J 12,26). Przykład świętych jest zachętą, byśmy poszli tymi samymi śladami, doświadczyli radości będącej udziałem tych, którzy ufają Bogu.

 

Ks. Stanisław Łabendowicz (oprac.)

 


 

OGŁOSZENIA

 

  1. Zapraszamy P.T. Katechetów do udziału w konkursach organizowanych przez Wydział Katechetyczny.
    a. Konkurs plastyczny dla uczniów klas I-III szkół podstawowych: Posłani w pokoju Chrystusa, finał 13 maja 2022 r.
    b. Konkurs plastyczny dla uczniów szkół specjalnych: Posłani w pokoju Chrystusa, finał: 28 kwietnia 2022 r.
    c. Konkurs Wiedzy Religijnej dla uczniów klas IV-VI szkół podstawowych: Prymas Tysiąclecia Kardynał Stefan Wyszyński, finał: 11 maja 2022 r.
    d. Konkurs Wiedzy Religijnej dla uczniów klas VII-VIII szkół podstawowych: Święty Paweł Apostoł narodów, finał: 22 marca 2022 r.
    e. Olimpiada Teologii Katolickiej dla szkół średnich: Oblicza Miłosierdzia w nauczaniu i praktyce Kościoła (Płock 2021-2022)
    – etap szkolny – 17 listopada 2021 r.
    – etap diecezjalny – 9 marca 2022 r (w szkołach)
    – etap ogólnopolski – 31 marca – 2 kwietnia 2022 r. (Płock)
    Po 11 października br. zostaną przesłane na skrzynki mailowe szkół pisma przewodnie z zaproszeniem oraz formularze zgłoszeń. W ramach konkursów wiedzy religijnej nie będą rozsyłane w tym roku materiały drukowane. Szkoły, które zgłoszą swój udział, otrzymają drogą mailową materiały w formie plików pdf.

  1. Serdecznie zapraszamy do udziału w rekolekcjach dla katechetów świeckich. Pragniemy przypomnieć, że rekolekcje stanowią niezbędny element formacji duchowej katechety. Każdy katecheta ma obowiązek uczestniczenia w jednym wybranym turnusie rekolekcyjnym w roku formacyjnym.
    Rekolekcje są czasem formacji duchowej i modlitwy, ale także integracji i wypoczynku. Gospodarze domów rekolekcyjnych zapewniają bezpieczne warunki sanitarno-epidemiczne.
    Niepokojącym jest niemal całkowity brak zainteresowania rekolekcjami ze strony katechetów w bieżącym roku. Z powodu braku zapisów są odwoływane kolejne planowane turnusy.
    Najbliższy planowany turnus to Turno-Emaus w dniach 22-24 października br. Można zapisywać się w Wydziale Katechetycznym oraz na zjeździe rejonowym, wypełniając deklarację i wpłacając zaliczkę w wysokości 100 zł. Jeśli nie będzie chętnych na ww. turnus, wówczas będzie on odwołany, a osoby już zapisane będą powiadomione telefonicznie.

  1. Przypominamy o przesłaniu do Wydziału Katechetycznego sprawozdań wrześniowych. Kwestionariusz należy wypełnić cyfrowo i odesłać plik word na adres mailowy Wydziału. Nie przysyłamy sprawozdań wypełnionych ręcznie w formie papierowej lub zdjęcia zrobionego telefonem komórkowym oraz sprawozdań niekompletnych. W wielu przypadkach ks. proboszcz prosi w tym względzie o pomoc katechetę. Prosimy, aby nie przerabiać otrzymanych formularzy według własnego uznania: nie zmieniać orientacji stron, nie usuwać rubryk w części A, nie dorysowywać (ręcznie) swoich rubryk. Zdarza się, że sprawozdania przygotowane są na starych formularzach (wypełnione ręcznie i skanowane), niezawierających potrzebnych danych; przysyłane są plany kwietniowe bez planów zajęć lekcyjnych, lub nawet wykorzystywane są formularze pozyskane z innych diecezji. Jeśli plik z formularzem został zagubiony, prosimy o kontakt telefoniczny i prześlemy plik powtórnie. Prosimy przed wypełnieniem formularza o uważne zapoznanie się z informacją na pierwszej stronie.

  2. Prosimy PT. Katechetów o wcześniejsze informowanie Wydziału Katechetycznego o planowanych dłuższych zwolnieniach lekarskich, przechodzeniu na świadczenia kompensacyjne lub emerytury. Z uwagi na braki personalne potrzeba wcześniej zaplanować zastępstwa, aby zapewnić ciągłość realizacji katechezy w szkole. Informację taką należy także wcześniej przekazać ks. proboszczowi parafii, na terenie której znajduje się szkoła.

 



icon.png
kliknij ikonę, aby pobrać Biuletyn